Accres 3 verliest ruim van Fischer Z

Anton Weenink

Het stond van te voren wel vast dat we tegen Fischer Z geen kans zouden hebben. Alle spelers van Fischer Z hebben ratings van 2000 en hoger, terwijl niemand van ons meer dan 2000 punten heeft. Het duel vorig seizoen tussen dezelfde tegenstanders eindigde met 7-1 in het voordeel van Fischer Z. Bovendien belde Hans Bouwer vlak voor de wedstrijd af: hij was ziek en niet tot spelen in staat. Dat was opnieuw een tegenslag. Niettemin stond de ploeg welgemoed op het station te Apeldoorn. Het afdrukken van de e-tickets was gelukt en de prijs was zeer voordelig. Fijn ontspannen gingen we de trein in. In Amersfoort voegde Jan den Besten zich nog bij ons.

De wedstrijd werd gespeeld in een achterzaaltje van een zeer bruin café aan de Prins Hendrikkade. Aanvankelijk was de ingang niet te vinden, maar na enig duwen gaf ergens toch een deur mee. Leden van de ontvangende club waren druk doende de klokken op tijd te zetten. Daarna werd het menens.

Vanaf het begin verdiepte ik mij intens in mijn partij. Toen ik na de tijdcontrole informeerde naar de stand, bleek dat we al met 5-0 achterstonden. Er hadden zich al heel wat drama’s afgespeeld. Jasper had een dame weggegeven. Erik was in een openingsval getrapt en moest, na de hele partij inferieur te hebben gestaan, opgeven. André had lang goed partij gegeven maar verslikte zich in de tijdnoodfase. Dick had inmiddels ook een nul opgelopen en we hadden ook reeds een reglementaire nul vanwege het niet komen opdagen van een speler.

Drie partijen waren nog bezig. Ikzelf had de tijdnoodfase gehaald en stond zeer redelijk, maar niet beter. Naar achteraf bleek had ik in tijdnood een veel belovende voortzetting gemist. Ik had genoeg van het schuiven en bood remise aan, wat werd geaccepteerd. De eer was gered. Jan had zich goed geweerd, maar was toch in een iets slechter staand eindspel verzeild geraakt. Je zag zijn stelling langzaam verslechteren. Zijn tegenstander had gelukkig een andere mening en bood remise aan: een gelukkig half punt voor ons. Nikolai was helemaal niet tevreden over zijn partij aan bord 1, maar hield in een vechtstelling goed stand. Hij speelde het slot veel sterker, zette zijn in tijdnood verkerende tegenstander hevig onder druk en veroverde uiteindelijk het winstpunt.

Einduitslag: 6-2. Nog niet zo heel slecht voor zeven man. Vorig jaar was het 7-1 met acht. We zullen het dit seizoen moeilijk blijven houden. We hebben echter de drie koplopers uit de poule gehad. Nu maar hopen dat we tegen de mindere goden matchpunten kunnen scoren.

ASV 3 te sterk voor Accres 3

Anton Weenink

Het derde team heeft in Arnhem geen vuist kunnen maken. De Arnhemmers waren domweg te sterk. Achteraf bleek ook dat onze gemiddelde rating 50 punten lager was. Toch is de uitslag geflatteerd: 5-3 zou beter geweest zijn.

Anton Weeninks partij was snel ten einde. Beide spelers dachten dat ze slechter stonden en gingen derhalve herhaling van zetten niet uit de weg. Remise dus.

Intussen stonden Dick van der Klis en Erik Buitenhuis al tamelijk slecht en al snel bleken hun stellingen niet te houden. Dat bracht de tussenstand op 2,5 – 0,5. Jan den Besten accepteerde een remise aanbod. Hans Bouwer overzag dat na een lange ruiltransactie zijn tegenstander met een toren binnen kon vallen op de tweede rij. Hans hield het daarna niet lang vol.

Nico Olivier stond gewonnen maar zag een aftrekschaak over het hoofd en moest zijn dame inleveren. Dat was de enige onrechtvaardigheid deze middag. Inmiddels stond het 5 – 1, match verloren.

Jasper Zwirs' stelling had ik lange tijd als gunstig beoordeeld, maar in de tijdnoodfase ging het mis. Zijn tegenstander kreeg een gedekte vrij- en pluspion op c6. Even hoopten wij nog op remise – er waren immers ongelijke lopers op het bord -, maar de aanwezigheid van dames maakte de hoop illusoir. De tegenstander opende een tweede front op Jaspers koning en Jaspers loper en dame bleken onmachtig twee gaten te stoppen.

Spectaculair was de partij van Nikolai Kabanof. Met zeer veel stukken op het bord en beide koningen van beschermende pionnen ontbloot, manoeuvreerde Nikolai het handigst. Zeer goed zag hij in dat hij de dames kon ruilen, waarna hij een zeer gunstig eindspel had. Uiteindelijk zette hij zijn tegenstander waarlijk mat.

Accres 3 zal het moeilijk krijgen. De gemiddelde rating is het een na laagste in de klasse. We blijven echter hopen op een betere vorm en op enige uitschieters.

't Andere verslag

Beelden ronde 8 KNSB-competitie

Zeven veteranen rollen ASV 3 op...

...met een beetje hulp van de Arnhemmers

Henk Eleveld

We waren met zeven veteranen. De achtste veteraan moest wegens ziekte verstek laten gaan. Invallers waren er niet (meer). Dus speelde op bord 2 NO. Die bakte er niet veel van en na precies 60 minuten stonden we met 1-0 achter. Sorry, Koen Maassen van de Brink, er was echt niemand te vinden!

De andere zeven veteranen waren dus al een uur voortvarend bezig. Remco speelde met zwart een koningsgambiet en het leek of hij de mogelijkheden van zijn tegenstander niet zag of niet wilde zien. Totdat hij abrupt moest opgeven, omdat hij mat ging. 15 zetten?! 0-2. Toen was onze prille vijftiger Harrie aan de beurt. Tegen Johan Wolbers stond hij na tien zetten in een Siciliaan met 4. g3 veel beter ontwikkeld. Johan overzag een dubbelaanval die een stuk kostte, en gaf na 15 zetten op. 2-1.

Henk begon beroerd, maar zijn tegenstander meldde na de wedstrijd dat hij met zwart het Konings Indisch eens wilde proberen. Na enkele zetten offerde hij een paard, wat in de praktijk eerder weggeven was en na iets meer dan 20 zetten kon hij opgeven. Het stond 2-2 na ongeveer twee uur spelen! Daarna speelden alleen de vier staartborden nog. Op alle borden stonden we op dat moment beter. Jan speelde op bord 7 met wit een Scandinavische partij met d3. Hij stond mooi en bood remise aan toen uw verslaggever meende dat wit erg goed stond met zijn loperpaar. Een plusremise dus en 2½-2½ als stand.

Vervolgens won Mark met zwart van Jan Knuiman. Ik weet niet precies wat er voorafging, maar in een eindspel met paard, loper en toren tegen twee torens was Mark de terechte winnaar. Voor het eerst stonden we voor. Nog twee veteranen waren er in de strijd. Cees stond de hele wedstrijd beter en had na allerlei verwikkelingen een pion meer. Zijn tegenstander had echter tegenspel en accepteerde het remisevoorstel van Cees, die na drie uur spelen de energie had voelen wegvloeien. We zijn tenslotte veteranen! 3-4.

Alles hing nu af van Hans Bouwer, die met zwart een gecompliceerde Hollandse partij speelde. Hij had het loperpaar, zijn tegenstander de paarden maar de stelling was gesloten, hoewel Hans op de koningsvleugel met zijn pionnen ver was opgerukt. Die tegenstander wilde vlak voor de tijdnoodfase zijn stelling openen. Daar was de stelling niet naar. Toen bood hij ineens remise aan en Hans accepteerde dat. 3½-4½. Na afloop bleek dat Hans de partij bij voortzetting redelijk eenvoudig had kunnen winnen.

Met deze overwinning zijn we veilig. Met nog twee thuiswedstrijden tegen hekkensluiter LSG 4 en topper Messemaker 1847. Het voordeel van uitwedstrijden naar Arnhem kan niet duidelijker worden geïllustreerd dan met het feit dat we reeds voor 18.00 uur Apeldoorn weer binnenreden.

   ASV 3               1974 - Accres A'doorn 3 1979 3½-4½
1. Johan Wolbers       2063 - Harrie de Bie    2116  0-1
2. K. Maassen vd Brink 1981 - NO                     1-0 R
3. Remco Gerlich       1981 - Henk Eleveld     2059  0-1
4. Theo Jurrius        1984 - Remco Pihlajamaa 1938  1-0
5. Daan Holtackers     2040 - Cees van Bohemen 2028  ½-½
6. Jan Knuiman         1912 - Mark Brussen     2040  0-1
7. Fred Reulink        1963 - Jan den Besten   1846  ½-½
8. Ivo van der Gouw    1871 - Hans Bouwer      1829  ½-½

Net geen gelijkspel

Anton Weenink

Met drie invallers ondernam Accres 3 afgelopen zaterdag de verre reis naar Alphen aan den Rijn om tegen ASC 3 in het strijdperk te treden. Met name de teamleider was nogal pessimistisch: ASC was op papier veel sterker dan ons door invallers verzwakte team.

Eens te meer bleek dat ratingcijfers lang niet alles zeggen. Alle partijen gingen wonderlijk gelijk op en na vier uur spelen was een 2,5 – 2,5 stand bereikt.

Henk, Harrie en Anton hadden verdienstelijke remises bereikt. Hans had zelfs gewonnen. In een strijd met tegengestelde rochades was hij het eerst aan de bak gekomen. Wietze verging het helaas minder goed. Hij verloor een pion en raakte in een slechte stelling de draad kwijt. Hij capituleerde vlak voor de tijdcontrole.

De resterende drie partijen, waarop onze invallers bezig waren, hebben ons tot het einde in spanning gehouden.

Jan had misschien de iets betere papieren in een paard tegen loper eindspel. Zijn paard had goede velden, en hij had een gevaarlijke vrijpion. De vijandelijke loper kon echter tijdig alle gaten dichten en na bijna zes uur strijd, met beide klokken op vallen, werd tot remise besloten.

Dick stond in een tweesnijdende stelling een pion achter. Zijn tegenstander dwong tot dameruil en bleef het betere eindspel behouden. Door tijdsgebrek kon hij zijn voordeel niet verzilveren en beide spelers besloten tot remise.

André had een geheide remisestelling in handen en had geen mogelijkheden om safe op winst te spelen. Hij gaf deze stelling echter uit handen, verbruikte veel tijd, creëerde met nog een minuut bedenktijd een gevaarlijke tegenkans, maar ging uiteindelijk toch door zijn klok.

Een spannende wedstrijd, een bijna gelijkspel. Het geeft ons hoop voor de rest van de competitie.

Eigen kracht

Henk Eleveld

Bij het begin van de negende ronde stonden we op de achtste plaats. Boven ons stonden Almere en Schaakwoude met 6 punten. Onder ons stond de Twee Kastelen (DTK) en beiden hadden we 5 matchpunten. Wij hadden 4 bordpunten meer. Haren stond tiende en was al gedegradeerd.

DTK speelde net als wij tegen een van de beter geklasseerde teams en vooraf ging iedereen ervan uit dat DTK of wij het haasje zouden zijn. Toen we binnenkwamen werden er al allerlei theorieën verkondigd. Een Sneekspeler zei zelfs dat van ons gewonnen moest worden om de FSB teams te helpen in de derde klasse te blijven. Een heuse Friese erezaak!

Na een exegese van de Damwoudster voorzitter over de moord op Bonifatius, waarvan ik begreep dat die ongeveer op de plek van de speelzaal was gepleegd, werd duidelijk dat het een bloederige middag zou worden! Maar niet voor ons: de Snekers waren mak als lammeren.

Omdat ook DTK won, werd ineens de wedstrijd Schaakwoude-Almere heel belangrijk. Dat was ook de enige wedstrijd die na vijf uur spelen nog bezig was aan enkele borden. Een van die teams zou gaan degraderen. Het werden de mannen uit Damwoude. Organiseer je een eindronde en dan dit!

Een voor het derde gedenkwaardig seizoen is tot een einde gekomen. Na het noodlottige ongeval van Robert hebben we verschrikkelijk slechte wedstrijden gespeeld. Pas op de laatste dag hebben met een goede wedstrijd waar alles onze kant opviel, de veilige haven bereikt.

Tot slot past nog een groot woord van dank aan alle invallers, die de lastige taak hadden Robert te vervangen.

Gerechtigheid!

Johan Engelen

Vandaag stond de gezamenlijke laatste ronde in groep 3A op het programma, en wel in het verre Damwâld. Het was een drukte van van jewelste in een ietwat klein zaaltje, maar toch heeft het wel wat om al die teams zo bij elkaar te zien.

De opdracht voor ons team was duidelijk: er moest gewonnen worden om in de KNSB te kunnen blijven. Gelukkig waren we nagenoeg compleet, waarbij Remco (vakantie) werd vervangen door Marco. De statistieken spreken wel in ons voordeel, want wij spelen het best tegen sterkere teams. Sneek is zo'n sterker team, en dus werden de mouwen opgestroopt.

René speelde met wit en wilde eigenlijk Koningsgambiet spelen, maar op dit niveau heeft hij daar slechte ervaringen mee. Daarom koos hij voor de wat rustiger Weense opening, en al na negentien zetten was het eerste punt binnen. Een fraaie prestatie van René, en een mooie opsteker voor het team. Niet veel later was ook Henk klaar, en ook hij wist het volle punt binnen te halen. Ik moet zeggen dat ik van deze partij amper iets heb gezien, maar 2-0 oogt leuk. Ik speelde zelf een leuke pot. Mijn tegenstander wilde naar het Hollands toe, maar omdat ik geen d4 speelde werd het een Engelse Botwinnik. Ik kreeg een mooie open stelling op het bord met koningsaanval, maar kon het niet laten doorslaan. Met een grote afruilactie na een pionoffer kon ik in een potremise stelling komen, en daarmee was ik tevreden tegen een veel sterkere tegenstander. En weer een halfje voor het team. Marco speelde tegen een tegenstander in een rolstoel, waarvoor de speeltafel heel erg hoog moest worden geplaatst. Hierdoor leek Marco een dwerg achter het bord. Hij kon nauwelijks op het bord kijken en verloor zijn partij. Zo rond de tijdcontrole stonden we comfortabel voor met 2½-1½, met nog een paar prettig staande partijen voor ons.

Mark had vanuit de opening onder druk gestaan, maar bleek plotseling een stuk meer te hebben. Dat was eenvoudig afmaken voor hem, en 3½-1½. Anton had een pion gewonnen in een toreneindspel, maar kon daar geen profijt uit trekken. Hij accepteerde daarom remise, en bracht het eerste matchpunt voor ons binnen, 4-2. Wietze en Jasper waren nog bezig. Wietze had er duidelijk zin in vandaag, en uit het ongeveer gelijke stelling had hij een prachtige koningsaanval opgezet. Met weinig materiaal wist hij in de tijdnoodfase een prachtig matnet te weven, en haalde daarmee revanche op zichzelf voor een minder seizoen en haalde tevens de winst voor het team binnen. Deze partij is echt de moeite waard om na te spelen. Als laatste ploeterde Jasper voort om zijn voordeel te kunnen verzilveren tegen een andere jeugdspeler. Hij verbruikte veel tijd om een goed plan te vinden, maar maakte desondanks een foutje waarmee zijn voordeel verdween. Daarop werd direct tot remise besloten en werd de eindstand 5½-2½ voor ons.

Het totaaloverzicht van deze dag:

  Sneek                   - Accres Apeldoorn 3        2½-5½
1.Johnny Fluit (2177)     - Henk Eleveld (2003)        0-1
2.Tjitze Schram (1986)    - Wietze Nijdam (2054)       0-1
3.Christian Kuitert (2019)- René Nijland (1977)        0-1
4.Jan Lootsma (2042)      - Mark Brussen (2019)        0-1
5.Selwin Keuning (1714)   - Jasper Zwirs (1896)        rem
6.Tinus Fleur (2027)      - Anton Weenink (1846)       rem
7.Anne Kloosterman (2036) - Johan Engelen (1869)       rem
8.Wim Ykema (1927)        - Marco vd Nieuwendijk (1890)1-0

Mission accomplished, we hebben onze positie in de KNSB-competitie met verve veiliggesteld. Ik wil daarom het hele team complimenteren voor deze geweldige prestatie na een moeilijk seizoen met veel tegenslagen. Bedankt voor de samenwerking en de goede onderlinge sfeer. Ik kan zo met een gerust hart en een goed gevoel afscheid nemen van het team en van Schaakstad. Ik stop ermee en ga genieten van een periode zonder bordschaken. Misschien dat het ooit weer gaat kriebelen.

Horrorscenario's

Johan Engelen

Vandaag stond de belangrijke 4-puntenwedstrijd tegen Schaakwoude op het programma, waarin de beslissing zou vallen of het derde team degradeert of niet. Dat was dit keer extra lastig omdat twee vaste spelers, René en Jasper, ook verhinderd waren. Met slechts één beschikbare invaller zouden dus twee gaten in het team blijven bestaan, en dat voor een degradatiewedstrijd!

En zo togen we op zaterdag al om 10.00 uur naar het verre Damwâld met slechts zeven spelers. Aangekomen op de speellocatie om 11.15 uur bleek dat we er als eerste waren, zodat we ook nog niet op koffie konden rekenen na de verre reis. Dat werd echter snel verholpen, en de Friese barman annex scheidsrechter annex leverancier van broodjes kletste ons de oren van de kop. Zo kregen we te horen dat hun team voor het eerst op volle oorlogssterkte was, omdat de nestor van het team na diverse operaties eindelijk weer mee kon spelen.

Met enig aandringen kon de wedstrijd uiteindelijk iets na 12.00 uur beginnen. In de eerste twee uur spelen was er nog weinig te zeggen over de uitkomst van deze pot. Wietze speelde verrassend degelijk op bord 1 en had een aardige aanvalsstelling opgebouwd tegen het Slavisch. Henk speelde tegen een aangenomen Damegambiet en had tweesnijdend spel. Hij kreeg een zwakke d-pion en moest daarom alle energie steken in een mogelijke koningsaanval. Johan speelde Scandinavisch en na de ruil van de witte loper op d3 kwam al vrij snel een gelijke stelling op het bord. Na veertien zetten werd daarom al de vrede getekend. Er viel eigenlijk niets te analyseren omdat het middenspel nog moest beginnen. Mark speelde met wit tegen het Scandinavisch met 2...Pf6, en al vrij snel waren de dames van het bord. Mark wilde zijn koning centraliseren op het bord, en had daarvoor een pionoffer nodig. Er ontstond een lastige positie om te spelen. Remco speelde zijn bekende breiwerk variant met zwart en had een ongeveer gelijke stelling die vrijwel geheel gesloten was. Anton speelde tegen een Pirc en bouwde aan een mooie aanvalsstelling. Theo speelde tegen de nestor van Schaakwoude, en kreeg met zwart de Leeuw op het bord. Zijn tegenstander wist daar geen raad mee en Theo kreeg een zeer fraaie stelling.

Naarmate de tijdcontrole naderde werd het steeds spannender op de borden. Henk had een zeer fragiele stelling waarin al snel een zetherhaling op het bord kwam. Ontwijken zou slecht zijn voor hem en daarom nam hij de aangeboden remise aan. Mark had zijn pion nooit meer teruggezien en dreigde zelfs slecht komen te staan, maar hij wist heel beheerst de partij binnen de remisemarge te houden. De derde remise was een feit. Remco was met al zijn breiwerk niet veel verder gekomen en besloot daarom dat grof geschut nodig was. Hij pleegde een schijnoffer met een paard, dat alleen door een tegenschijnoffer met de dame kon worden beantwoord. Dat gebeurde ook daadwerkelijk, en toen de rook was opgetrokken kwam er weer een zetherhaling op het bord. Remco moest hier ook op ingaan, en daarmee was de vierde remise op rij een feit. Anton had inmiddels een prachtig paardoffer op d5 uitgevoerd, dat hem een pluspion en een mooie stelling opleverde. Hij wist dit zeer bekwaam af te ronden, en met een toren en een paard achter gaf zijn tegenstander eindelijk op. Daarmee hadden we eindelijk de nul van de ontbrekende speler weggewerkt. Nog twee partijen te gaan.

Wietze had bijna vier uur goed partij gegeven, maar tegen de tijdcontrole was het over. De problemen werden nu echt nijpend, en bij Wietze konden de stukken na de tijdcontrole weer in het doosje met een nul voor ons. Over naar Theo, die zijn mooie stelling had bekroond met twee pluspionnen. De stelling was niet geheel duidelijk, maar Theo speelde het fantastisch, al gebruikte hij wel veel tijd. Naarmate de eindcontrole naderde begon Theo langzaamaan zich in de nesten te werken. Hij miste een paar keer de winnende zetten en moest een pion inleveren. In echte tijdnood gaf hij ook nog zijn tweede pion terug en moest zelfs vrezen voor verlies. Hij bood toen remise aan, en de nestor toonde zich zeer sportief door die te accepteren. Een klein gebaar voor een groot verlies voor ons, want daarmee werd de wedstrijd verloren. Dit is al de derde keer dat we een wedstrijd op deze manier verliezen met minimaal verschil, terwijl we het gelijke spel in de hand hadden.

Voor ons zijn de vooruitzichten beroerd: Haren is al gedegradeerd en wij staan derde van onderen met evenveel matchpunten als De Twee Kastelen. Wel hebben we meer bordpunten. We kunnen alleen maar hopen dat De Twee Kastelen zijn laatste wedstrijd verliest, want anders liggen we er echt uit. En de ervaring heeft geleerd dat terugkeer naar de KNSB in de OSBO bijna onmogelijk is. Ik hoop daarom (misschien wel tegen beter weten in) dat we dit seizoen dan toch één keer niet alles tegen zullen hebben. Volgend seizoen kan er dan orde op zaken worden gesteld. Positief is gelukkig wel dat het 1e door een prima overwinning zijn verblijf in de M-klasse heeft veiliggesteld, en het 2e heeft met een grote overwinning zijn titelaspiraties nogmaals onderstreept. Zij hebben het echter niet meer in eigen hand en moeten hopen op een misstap van Amersfoort.

Teleurstellende ontknoping

Jan den Besten

Zaterdag 10 maart speelde ons derde team de belangrijke thuiswedstrijd tegen het op papier sterkere Assen. Helaas kon teamcaptain Johan Engelen geen beroep doen op Mark Brussen, maar gelukkig kon Jasper Zwirs wel meedoen. Invaller Cees van Bohemen verving Mark. Met uitzondering van Remco moesten we het allemaal opnemen tegen een tegenstander met een hogere rating. Maar meestal doen we het best goed tegen sterkere teams en dus was de verwachting dat we misschien wel een matchpunt zouden kunnen wegslepen. Iets na 13.00 uur werden de mouwen opgestroopt.

De openingen
Op bord 1 (Wietze Nijdam met zwart) werd in de opening al snel het centrum dichtgeschoven. Wit heeft de pionnen op c4, d5 en e4 waarbij zwart zich heeft opgesteld met c5, d6 en e5. Dit systeem wordt ook wel door Sokolov gespeeld geloof ik, waarbij het de bedoeling is dat zwart een soort Koningsindische aanval ontwikkelt en wit op de damevleugel actief wordt. Voorshands een rustige stelling met weinig aan de hand.

Op bord 2 (Henk Eleveld met wit) stelde zwart zich voorlopig tevreden met een symmetrische stelling. In de opening werden de zetten van Henk gekopieerd en er ontstond een (voorlopig) rustige niet al te opwindende Slavische stelling.

Op bord 3 (invaller Cees van Bohemen met zwart) dreigde het al snel 'tactisch' te worden. De witspeler nodigde Cees uit in te gaan op het aangeboden Siciliaans Morragambiet. Cees had daar kennelijk totaal geen zin in en in plaats van slaan op c3 schoof hij de pion door naar d3. In een dergelijke situatie gaat de witspeler dan vaak over tot c3-c4, maar dat gebeurde nu niet. Daarmee ontstond een stelling die nog alle kanten op kan gaan.

Op bord 4 (René Nijland met wit) was het meteen vuurwerk. Iedereen die René een beetje kent weet dat dit wel vaker voorkomt, maar dit keer was het echt spektakel. Een rustig begonnen partij waarbij zwart zich met de Pirc probeerde te verdedigen' ontaarde al snel in een potje live and let die. René mocht al snel de e4 pion doorschuiven naar e5 en zelfs e6! Dit is op zichzelf een bekend pionoffer (fxe6), maar zwart blijft dan langdurig zitten met zwakke pionnen en een aangetaste koningsvleugel. Zwart reageert niet helemaal volgens het boekje en dus mocht René de pion slaan op f7 en deze nog behouden ook (verdediging door loper op b3) Toen René ook nog Pf3 - g5 mocht spelen leek de partij snel afgelopen. Zwart probeerde het paard te verjagen met h7-h6, maar René reageerde soepel met h2-h4! Het paard slaan met de pion maakt de toren op h1 bijzonder actief en waarschijnlijk ligt dan het mat al binnen handbereik. Een, op het eerste gezicht, boeiend gevecht met een prachtig vooruitzicht.

Op bord 5 (Anton Weenink met zwart) liep zwart in eerste instantie aan tegen een ontwikkelingsachterstand. De witte stelling oogde iets beter ontwikkeld en het paard op a5 van Anton stond toch wel erg 'buitenspel' en had daar weinig perspectief. Wel had Anton een soort indirecte penning weten te bereiken van het witte paard op d3 (witte dame op d2) en wellicht bood dat nog mogelijkheden.

Op bord 6 (Jasper Zwirs met wit) kwam de Russische verdediging (specialiteit van Wim Sanders) op het bord. Lange tijd werden theoretische zetjes gedaan en was er niet zoveel aan de hand.

Op bord 7 (Remco Pihlajamaa met zwart) speelt Remco een Nimzo-Indische verdediging. Wit schuift vrij snel de pionnen door en het lijkt er op dat zwart moeilijkheden heeft. In deze opstelling komt dit wel vaker voor en dan blijkt ook vaak dat wit zich heeft overspeeld en zwart succesvol kan counteren. Even afwachten dus.

Op bord 8 (Johan Engelen met wit) opent wit met d4 en zwart verdedigt zich met f5... Nu speelt Johan dit systeem met zwart ook wel, dus ik was redelijk optimistisch. Johan kent dit systeem. Er ontstond een oerdegelijke stelling op het bord waarbij wit iets meer ruimte heeft maar (nog) geen duidelijk voordeel.

Na twee uur spelen heeft Wietze verdedigende zetten gedaan op de damevleugel om wit geen kans te geven daar door te breken. De paarden van wit staan gereed toe te slaan maar moeten voorlopig pas op de plaats maken. Hoewel Wietze de kans heeft gehad om de pion op f5 door te schuiven naar f4 en met g6-g5 en/of met de h-pion een aanval op de vijandelijke koning te starten, heeft hij dit niet gedaan. In plaats daarvan heeft hij met de f-pion op e4 geslagen. Zonder twijfel zal doorschuiven wel niet goed zijn geweest, maar... nu komt de f-lijn open en heeft wit ook daar aanknopingspunten. Wietze staat iets minder.

Henk heeft kennelijk kans gezien zwart op te zadelen met een achtergebleven pion op c6. Zwart moet nu voortdurend rekening houden met het verlies van deze pion waarbij Henk zorgvuldig bouwt aan zijn stelling. Het is mooi om te zien met welke schijnbaar eenvoudige zetjes de stelling van Henk beter wordt. Henk staat goed.

Cees heeft een moeilijk te spelen stelling. Wit heeft de pionnen op e4 en f4 en is bezig een sterke aanval op te zetten op de koningsvleugel. Cees probeert de koning in veiligheid te brengen door lang te rocheren. Het grote nadeel voor Cees is wel dat zijn dame op c6 en loper op b7 niet echt een gevaar vormen voor wit. Cees staat iets minder in een moeilijk te beoordelen stelling.

René is aan het winnen. Althans dat was het algemene beeld. Nu maakt een kat in het nauw rare sprongen en dus was het nog even oppassen. René heeft niet gerocheerd en de koning in het midden staat bepaald niet veilig. Door de centrumpion op te stoten probeert zwart lijnen te openen om aldus iets te kunnen ondernemen tegen de koning van René. Er moet snel iets gebeuren anders wint René net zo snel. Na de opstoot van de centrumpion lijkt zwart kansen te krijgen, maar wit ruilt koel af en zwart is er niet veel mee opgeschoten. Wel heeft het paard van zwart op c6 plotseling de neiging het centrum te bezetten en dat geeft nog wat hoofdbrekens. Alles bij elkaar staat wit veel beter.

Anton heeft het niet gered. Helaas heeft de indirecte penning van het paard op d3 niet geleid tot tactische grappen en volgde er een eenvoudige ruil. Heel even meende ik een pionwinst te zien voor Anton maar wit verdedigt zich bekwaam en wist dit te voorkomen (Dc2). Toen wit er kans voor zag om de dame ook nog naar c3 te spelen (in combinatie met Lb2) kreeg Anton het wel erg moeilijk. Er dreigt mat op g7. Maar ja, er staat ook nog een paard op a5 (?) Kortom, stukverlies is onvermijdelijk geworden. Anton geeft deze partij op en we staan met 0-1 achter.

Jasper doet het goed. Staat ogenschijnlijk ietsje beter ontwikkeld maar heeft wel te maken met een lastige penning van Pf3. Vermoedelijk is het probleem niet zozeer de penning maar meer de afwikkeling. Als Jasper Dd3 speelt, volgt er al snel een ruil van heel veel lichte stukken en is remise vrijwel zeker. Jasper wil winnen en zoekt naar een andere weg die dit doel beter dient. Afwachten dus. Jasper staat zeker niet slecht.

Remco heeft zich ernstig in de verdediging laten drukken maar is aan het terugvechten op de damevleugel. Zowaar toch kansen? Een potje vrij worstelen op het middenveld. Toch staat wit nog steeds ietsje beter (Le4 is lastig) en zwart dreigt een pion te verliezen. Remco heeft het moeilijk.

Johan speelt een oerdegelijke partij. Heeft zijn paard naar het sterke veld d5 weten te spelen en toen zwart dit paard verjoeg met c6 omgespeeld naar e3. Hoewel Johan meer ruimte heeft zie ik nog geen duidelijke aanknopingspunten voor een aanval en lijkt me de stand in evenwicht.

Het eindspel
Bij Wietze is het helaas misgegaan. Waarschijnlijk speelde de klok ook een rol want veel tijd was er niet meer. Wietze heeft geen aanval weten te ontwikkelen en wit is gestaag doorgegaan met het doen van goede zetten. De druk werd kennelijk onhoudbaar. (0-1)

Henk heeft prachtig gespeeld, is zelf eigenlijk niet in moeilijkheden geweest en heeft voortdurend druk uitgeoefend op zijn tegenstander. Niet spectaculair maar gewoon de goede zetten doen! Stelling verbeteren waar dat kan, drie pionnen pakken en gewoon winnen! (1-0)

Cees is nog wel even bezig. Een zeer moeilijke stelling waarbij wit beter is komen te staan. De dame op a8 van Cees ziet er enigszins hulpeloos uit. De aanval van wit met de g en h pion lijkt doorslaggevend te worden. Alles bij elkaar lijkt het niet goed te gaan voor Cees, maar dan...

René... Hij zou klaar moeten zijn maar is dat (nog) niet. Kennelijk heeft René een tussenschaakje van de zwarte dame over het hoofd gezien en dat levert nog wel enige problemen op. René brengt uiteindelijk de koning in betrekkelijke veiligheid op g1, waarna het pleit snel kon worden beslecht. Zeker nadat zijn tegenstander zijn dame moest inleveren. (1-0)

Bij Jasper is een eindspel ontstaan met lopers van ongelijke kleur. Het ziet er potremise uit. Toch kan Jasper een poging doen, want verliezen kan hij ook niet meer en standen op de andere borden maken dat Jasper een dappere poging doet.

Remco heeft het uiteindelijk toch niet kunnen bolwerken. De tegenaanval is niet echt van de grond gekomen en wit heeft zijn stellingsvoordeel weten om te zetten in winst. (0-1)

Bij Johan is het remise geworden. Wat er precies is gebeurd is me niet geheel duidelijk geworden, maar Johan heeft een kwaliteit gegeven voor een ijzersterk loperpaar en een aanval op de vijandelijke koning. Kennelijk vonden beide spelers dat er niets meer in zat dan remise.

De ontknoping
Nog twee borden spelen (Cees en Jasper) bij een achterstand van 2½-3½. Jasper heeft zeker remise en om een resultaat te scoren MOET Cees winnen. Cees heeft zich enigszins losgewurmd. Zelfs zijn dame doet weer een beetje mee, maar winst zit er eigenlijk niet echt in. Het enige wat Cees wellicht succesvol zou kunnen proberen is zijn tegenstander 'door de klok' te duwen. Niet vreselijk sportief maar het hoort er wel bij natuurlijk. Wit heeft nog maar drie minuten op de klok en dat is toch een factor van betekenis. Jasper probeert nog altijd een remisestelling te winnen, wat onmogelijk lijkt. Cees is er wel klaar mee. Na een schaakgevecht waarbij hij voortdurend minder heeft gestaan en heeft moeten vechten voor de partij, stemt hij in met het remisevoorstel van zijn tegenstander. Jasper maakt ook de langverwachte remise. Helaas ging daarmee de match tegen Assen verloren met 4½-3½. De laatste wedstrijd tegen Schaakwoude moet gewonnen worden!

't Andere verslag

Oeps, teambelang?

Johan Engelen

We stonden voor een belangrijke wedstrijd tegen de nummer 2 in de competitie. Mark Brussen was op vakantie, maar gelukkig was Cees bereid om in te vallen. Daarnaast kon Jasper spelen, en dat scheelt wel iets.

De wedstrijd begon echter catastrofaal voor ons. Voor we het goed en wel doorhadden, stonden we al met 3-0 achter. Anton speelde met zwart tegen het Italiaans, en kreeg 4.Pg5 tegen zich. Dit garandeert een open strijd, waarbij zwart een pion offert voor actief spel. Anton miste echter de scherpste voortzetting en werd daarna snel van het bord geschoven. Remco leek niet slecht uit de opening te komen, maar voor ik er erg in had zaten de stukken weer in het doosje met een nul voor ons. Wietze speelde op 1 tegen een jeugdig talent. Deze jongen had gedurende het huidige seizoen al 130 elo-punten gewonnen, en liet zien dat hij inderdaad goed kan schaken. Ook hier was het snel afgelopen. Het eerste halfje kwam van Johan op 8 na een degelijk pot, maar hij had de stelling in de tijdnoodfase niet goed ingeschat: met een beetje meer inzicht was het ook nog te winnen geweest. Achteraf een duur inschattingsfoutje.

Op de resterende borden zag het er na de tijdcontrole alles bij elkaar niet zo hoopvol uit. Henk stond drie pionnen voor tegen de nummer 1 van Assen en zou toch moeten kunnen winnen. René speelde een schitterende aanvalspartij met wit tegen een Pirc, waarin hij al heel snel een witte pion op f7 had staan en bijna vanaf het begin een paard op g5 en prise. Ook deze partij zag er hoopvol uit. Cees stond een pion achter en bovendien vreselijk onder druk. Weinig hoop op ook maar iets in deze partij. Jasper stond gelijk in een pionneneindspel met ongelijke lopers, dus daar was moeilijk meer dan een halfje te verwachten.

René en Henk wisten vervolgens hun partijen te winnen, waardoor we op 2½-3½ kwamen. Cees wist vanuit verloren positie miraculeus een pion terug te winnen en kwam daarmee in een ongeveer gelijke stelling uit, maar met genoeg aanknopingspunten om lekker de zaak uit te melken. Bovendien had zijn tegenstander nog maar twee minuten voor de gehele partij en Cees nog zo'n 30 minuten. Zijn tegenstander bood remise aan en tot ieders stomme verbazing nam Cees het aan! Ik was woest en het team verbijsterd, want daarmee gaf hij de laatste strohalm op een punt uit handen en verloren we de wedstrijd. Hij had hoe dan ook door moeten spelen en zijn tegenstander door de vlag moeten jagen. Dit weggegeven punt kan ons nog duur komen te staan in de laatste wedstrijd.

Jasper had nog een pion gewonnen in zijn partij, maar het was en bleef remise. Daarmee verloren we alweer met 4½-3½, en bleef ik alweer met een kater achter. Dit hadden we tegen koploper SISSA ook al meegemaakt, toen Wietze een geforceerde remisevariant liet lopen en vervolgens verloor.

Het totaaloverzicht:

  Accres Apeldoorn 3     - Assen                  3½ - 4½
1.Nijdam,W.(Wietze)      - Maris,I.(Ivo)           0 - 1
2.Eleveld,H.R.(Henk)     - Rietveld,R.(Renze)      1 - 0
3.Bohemen van,C.(Cees)   - Tromp,P.(Pieter)        ½ - ½
4.Nijland,R.(René)       - Dijkstra,M.(Maarten)    1 - 0
5.Weenink,W.A.(Anton)    - Hommes,E.(Elmar)        0 - 1
6.Zwirs,J.B.(Jasper)     - Boer den,P.M.(Paul)     ½ - ½
7.Pihlajamaa,R.M.(Remco) - Werff van der,F.(Frank) 0 - 1
8.Engelen,J.H.H.M.(Johan)- Velzen van,M.(Martin)   ½ - ½

Accres 3 pakt matchpunt in inhaalwedstrijd

Anton Weenink

De wedstrijd begon stipt 13.00 uur. In zijn toespraakje meldde wedstrijdleider Rick Weggen de tragische reden van het uitstel van deze oorspronkelijk op 6 december geplande match: het overlijden van Robert. DTK speelde met een invaller, terwijl wij met twee invallers speelden.
Anton, die een zwakke tegenstander tegenover zich kreeg, was reeds na twee uur spelen klaar. Hij kreeg alle gelegenheid een koningsaanval op te bouwen en die met mat af te ronden. (0-1)
Daar stond tegenover dat invaller Hans, om tactische redenen ingezet aan bord 1, het helaas niet kon bolwerken tegen de sterke Jelic. Hij was een pion achter geraakt en had geen verweer tegen het oprukken van de zwarte centrumpionnen naar de eerste rij. (1-1)
Wietze heeft zijn draai nog niet gevonden. Zijn zwarte stelling oogde vrij hecht, maar waarschijnlijk rukte hij te snel op in het centrum. In de tweesnijdende stelling kwam zijn tegenstander het eerst aan bod. (2-1)
De tijdnoodfase brak aan. Tweede invaller Jan den Besten had daar weinig last van. Na de ruil van de dames ontwikkelde hij een agressief stukkenspel, dat beloond werd met een pion. Tegenstander Adema behield echter zijn twee sterke lopers en op een gegeven ogenblik was remise een feit. (2½-1½).
Jasper, die in vijf minuten vijftien zetten moest doen, overtroefde zijn over veel meer tijd beschikkende tegenstander. Hij profiteerde van een zwakke zet, ruilde twee stukken tegen een toren en een pion, en rukte vervolgens genadeloos op met zijn d-pion. De verspreid staande witte stukken waren niet in staat het monster straffeloos te keren. (2½-2½)
Vervolgens werd het tijd eens te kijken naar de partijen die nog aan de gang waren. Henk stond gewonnen, de resterende partijen leken in evenwicht. Een kleine overwinning leek niet uitgesloten. Maar zoals zo vaak: prognoses zeggen niets. De mens, en met name de schaker, is feilbaar en dat bleek ook nu weer in deze late namiddag.
Inderdaad, Henk liet zich zijn punt niet meer afpakken. Vanaf de opening had hij een achtergebleven pion op d6 onder druk gezet en die uiteindelijk veroverd. Het eindspel duurde lang, tegenstander Bronsema had zelfs nog een stuk tegen twee pionnen geofferd. Henk zette de vijandelijke stukken volkomen klem, zodat zijn koning ongehinderd de vrijpion thuis kon brengen. (2½-3½).
Aan het bord van Remco speelde zich echter iets vreselijks af. De stelling was zeer tweesnijdend. Remco kon op een gegeven ogenblik remise forceren maar wilde meer. Hij had echter het een en ander overzien en moest vlak na zijn drieste poging zijn monarch neerleggen. (3½-3½).
Alle blikken gingen nu naar het bord van Mark. Het middenspel had hij goed gespeeld en was met een pion meer in het eindspel beland. Hij bezat echter de slechte loper en een slechtere pionnenstelling. Ergens is er iets misgegaan. Wat de omstanders zagen was, dat de tegenstander het geniaal aanpakte en een voor een de zwarte pionnen opat. Uiteindelijk resteerde er een toreneindspel waarin Leffert Nicolai drie verbonden pionnen bezat die werden gekeerd door slecht een pion van Mark. Leffert had nog vijftien minuten, Mark nog vijf.
Maar toen gebeurde het ongelofelijke. Het lukte Leffert niet zijn meerderheid naar voren te walsen. Mark had steeds, bijna à tempo, irriterende schaakjes. Leffert verbruikte zeeën van tijd en besloot maar een pion weg te geven. Opnieuw vergeefs. Weer schaakjes van Mark. Beiden hebben uiteindelijk nog drie minuten. Dan moet Leffert ten koste van zetherhaling het verlies van een derde pion voorkomen. Het wonder is geschied: 4-4

   De Twee Kastelen  1903 - Accres Apeldoorn 3 1920 4-4
1. Bruno Jelic       2154 - Hans Bouwer        1781 1-0
2. Albert Jan Hummel 1972 - Wietze Nijdam      2054 1-0
3. Pieter Bronsema   1914 - Henk Eleveld       2003 0-1
4. Leffert Nicolai   1863 - Mark Brussen       2019 ½-½
5. Johan Adema       1872 - Jan den Besten     1783 ½-½
6. Jan de Vries      1998 - Jasper Zwirs       1896 0-1
7. Stef van Kesteren 1810 - Remco Pihlajamaa   1974 1-0
8. Michiel Takkebos  1639 - Anton Weenink      1846 0-1

't Andere verslag

Zwak optreden

Johan Engelen

De wedstrijd tegen Haren was al ver vooruit geregeld, en we zouden met een voltallig team naar Groningen kunnen vertrekken om eens lekker tegen de hekkensluiter uit te kunnen halen. De twee matchpunten zouden voor ons zeer welkom zijn, omdat we daarmee veilig zouden zijn in deze moeilijke groep. Het liep allemaal anders.

In het begin van de week mailde de vader van Jasper me dat Jasper al drieeneenhalve week ziek was en niet zou kunnen spelen. Jammer, maar tegen Haren zou dat geen probleem moeten zijn. Jan den Besten was gaarne bereid om in te vallen. Het was me toen wel al duidelijk uit de reacties dat er geen reserves meer waren. Op vrijdagavond kreeg ik eindelijk Wietze te pakken, en hij voelde zich veel te moe om te kunnen spelen. Na enige overredingskracht was hij toch bereid om mee te gaan. Hij zou vroeg gaan slapen om iets aan zijn vermoeidheid te kunnen doen.

We waren op de bewuste zaterdag met zijn allen ruim op tijd in Haren, en konden onder het genot van een lekker bakje koffie even bijpraten met het team. Ik had wat moeten schuiven omdat Wietze niet op bord 1 kon spelen en ik Jan niet direct op 5 wilde laten spelen in plaats van Jasper. Daarna konden we beginnen aan de pot.

Na ruim anderhalf uur had Anton het punt al binnen. Zeer tegen zijn natuur in had hij in een passieve stelling een wanhoopsaanval moeten plannen tegen de vijandelijke koning, omdat hij anders in een slechtere positie zou komen. Die wanhoopsaanval bleek echter goed berekend en sloeg onmiddellijk door. Een goed begin! Later zag ik dat Remco en Wietze ook al klaar waren, en ik hoorde iets van 2-1 als tussenstand. Remco had verloren, maar ik weet niet hoe. Ik had de stelling van Wietze gezien tegen het Boedapester gambiet, en nam aan dat Wietze dat simpel had gewonnen. Pas later zag ik dat ook Wietze had verloren, en de analyse sprak boekdelen. Wietze had het een paar uur goed vol kunnen houden en had daarin een gewonnen stelling opgebouwd. Daarna had de vermoeidheid toegeslagen en had hij de ene blunder na de andere geproduceerd en kon hij snel opgeven. In de tijdnoodfase kon ik zeer fortuinlijk het tweede punt binnenhalen, omdat mijn tegenstander opgaf in hevige tijdnood. Het was redelijk onoverzichtelijk op het bord en ik was er ook van overtuigd dat ik gewonnen stond. Pas thuis zag ik dat er niets aan de hand was voor wit. De stelling was volkomen in evenwicht en zou zonder tijdnood remise zijn geweest. Maar wel 2-2!

Jan speelde een moeizame opening en dreigde in het nadeel te geraken. Op het cruciale moment verslapte zijn tegenstander één zet en Jan kon onmiddellijk het initiatief grijpen. Dat liet hij niet meer los en met vaste hand speelde hij vervolgens zijn tegenstander volledig van het bord. 3-2 voor ons. Op de resterende borden zag het er niet geweldig uit. Henk had een plusje, maar in een stelling die niet eenvoudig te winnen was. René had op zet 3 al een pion geofferd in het Russisch, en zag daar niets voor terug. Hij investeerde steeds meer materiaal voor spel, maar kreeg geen poot meer aan de grond. In feite een kansloze nederlaag. Marc speelde op 1 tegen een sterke speler en moest op een gegeven moment een kwaliteit geven. In een zeer dynamische stelling offerde zijn tegenstander tweemaal terug om een eindspel te krijgen dat eenvoudig te winnen leek. Er zaten nog wat hindernissen in voor hem maar hij wist uiteindelijk toch te winnen. Henk bleef als laatste over en had een eindspel van paard plus 2 pionnen tegen loper plus 1 pion. Hij had de loper op weten te sluiten in een hoek en kon hem buitmaken. Daarna was het simpel uit. Henk zag echter niet dat het simpel uit was en rekende zich suf om een ander winnend plan te bedenken. Er kwamen zelfs al spelers van de tegenstander naar me toe met de vraag of Henk dat misschien expres deed om zijn tegenstander te pesten. Kortom: iedereen zag de winst, behalve Henk. Henk vond echter zijn andere plan en wist uiteindelijk toch de partij te winnen. Daarmee werd het 4-4, en dat voelt aan als een verlies. We hadden hier simpel moeten winnen, maar gezien het wedstrijdverloop hadden we evengoed nog kunnen verliezen.

Het blijft leuk dat schaken, maar soms even niet...

Volgende week rest ons nog de inhaalwedstrijd in het verre Buitenpost tegen De Twee Kastelen. Ook dit wordt een zware pot tegen een goed team, waarbij we mogelijk toch weer met invallers aan de bak moeten. Van de andere kant, tegen sterkere tegenstanders spelen we altijd beter, en dat geeft de burger weer moed. We moeten ook wel, want de ranglijst laat zien dat we nog van alles te vrezen hebben.

Klasse 3A; Ronde: 6; 2012-02-11
T Haren             1853 - Accres Apeldoorn 3 1941 4-4
1.Ab Faber          2018 - Mark Brussen       2019 1-0
2.Anne Haitsma      1922 - Henk Eleveld       2003 0-1
3.Conrad Mostertman 1927 - Anton Weenink      1846 0-1
4.Paulo Valiente    1847 - René Nijland       1977 1-0
5.Johan Mostertman  1785 - Wietze Nijdam      2054 1-0
6.Andreas Tasma     1804 - Remco Pihlajamaa   1974 1-0
7.Gerard de Wit     1724 - Jan den Besten     1783 0-1
8.Kees Romijn       1797 - Johan Engelen      1869 0-1

Lichte teleurstelling

Johan Engelen

Na het plotselinge overlijden van Robert Verkruissen in december was het voor het team lastig om weer direct te moeten gaan spelen. Tijdens de afscheidsbijeenkomst van Robert, waar het team nagenoeg voltallig aanwezig was, werd besloten om sowieso niet te spelen, ongeacht de consequenties. Daarom werd uitstel gevraagd voor de wedstrijd van 17 december. De wedstrijdleider van de KNSB en tegenstander De Twee Kastelen waren zeer coulant en wilden volledig meewerken aan het uitstel. Daardoor kreeg het team alle tijd in de kerstperiode om de teamzaken op orde te brengen.
In diezelfde periode gaf Remco Pihlajamaa aan wel weer te willen gaan spelen, na een afwezigheid van enige jaren, en daarmee als vervanger van Robert op te treden. Het team was daar erg blij mee. Vervolgens werd druk gezocht naar een datum voor het inhalen van de uitgestelde wedstrijd, en dat bleek nog niet zo eenvoudig. Op elke zaterdag in januari bleken er minimaal twee spelers niet beschikbaar. Uiteindelijk werd gekozen voor 14 januari omdat er voor die dag twee invallers te vinden waren, zodat we in elk geval zouden kunnen spelen. Helaas blijkt de tegenstander niet te kunnen op die dag, en daarmee hebben we een probleem in de hand.

Dan de wedstrijd zelf. Marco van de Nieuwendijk mag niet meer invallen omdat hij anders niet meer speelgerechtigd is voor zijn OSBO-team. Gelukkig was Cees van Bohemen bereid in deze thuiswedstrijd mee te spelen, en dat scheelt direct in kwaliteit voor het team. Ik kon me daarom weer rustig wijden aan mijn taak als teamleider en gelegenheidswedstrijdleider. Verder kwam het team voltallig aan de start voor de eerste wedstrijd in het nieuwe jaar.
In de eerste uren ging de strijd redelijk gelijk op. Wietze speelde met zwart op bord 1 een Wolgagambiet, dat werd geweigerd. Er ontstond een ongeveer gelijke stelling waarbij beiden ongeveer evenveel tijd overhielden om in het middenspel er nog eens goed voor te gaan zitten.

Henk speelde op bord 2 tegen een Nimzowitsch-verdediging, en kwam eruit met het loperpaar en veel meer tijd op de klok. Daarmee ging hij verder om zijn plusje verder uit te melken.

Jasper speelde een Siciliaan op bord 3 en gebruikte daarvoor zeer veel tijd. Na vijftien zetten had hij nog slechts 40 minuten voor de rest van de partij. De stelling leek ongeveer gelijk.

Cees speelde op bord 4 zijn bekende systeem met d4 en Pf3, en kreeg een stelling op het bord met weinig materiaal met een gunstigere pionnenstructuur. Verder had hij een licht voordeel in de tijd.

Mark op bord 5 speelde een Caro Kann en kwam tot een ongeveer gelijke stelling, maar stond wel veel beter in de tijd.

René speelde op bord 6 met wit de Siciliaanse Alapin, en kreeg een voor hem prettige open stelling met aanvalskansen op het bord. Bovendien was het zijn tegenstander die veel tijd verbruikte. Dat compenseerde hij later bij het zoeken naar mogelijke offers om de partij te kunnen beslissen.

Anton speelde op bord 7 het klassiek Damegambiet en kwam in een ongeveer gelijke stelling uit. Hij had wel een iets betere pionnenstructuur en bovendien veel meer tijd.

Remco speelde voor zijn debuut op bord 8 om weer in het ritme te kunnen komen. Hij kwam in een Siciliaan en ruilde zijn beide lopers voor paarden. Hij speelde vlot en had daardoor in het middenspel veel meer tijd over dan zijn tegenstander.

Na ruim drie uur spelen kantelde de wedstrijd plotseling. Cees gaf in een dynamische stelling plotseling een loper weg en kon direct opgeven. Even later was het bij Jasper ook over, en stonden we met 2-0 achter. Remco had zijn voordeeltje laten lopen en moest goed uitkijken om niet in het nadeel te geraken. Wietze had twee pionnen moeten geven en stond slecht. Bij Mark en Anton was er nog een evenwicht te zien. Alleen Henk had een pluspion in een lekkere stelling. Donkere wolken dromden samen boven het team. Even later gaf de tegenstander van Mark plotseling op. Hij meende een torenverlies te zien, maar dit bleek helemaal niet het geval te zijn.

Bij Remco was het een tweefronten strijd geworden waarbij het de vraag is of er nog een winnaar kon komen. René had zich vreselijk in de nesten gewerkt, maar in tijdnood weet hij het hoofd koel te houden en overleeft de vlag. Sterker nog, hij heeft de mogelijkheid om in één zet de partij te beslissen, maar ziet het even niet (42.Tf6!). Zijn vervolg is ook sterk, maar het duurt allemaal wat langer.
Wietze had inmiddels een stuk gegeven voor de extra pion, en hoopte daarmee naar een remisestelling te komen. Even later bleek dit toch niet te werken en moest hij opgeven. Henk had inmiddels zijn puike partij bekroond met een vol punt. Remco had een pion gewonnen, maar de zwarte dame bleef erg lastig en dreigde telkens met eeuwig schaak. Met het oog op de stand en de tijd moest Remco doorspelen. Zijn partij zou de uitslag van de gehele wedstrijd bepalen. In het vervolg miste Remco tot zijn grote ergernis de winstvoortzetting en werd tot remise besloten. Later gaf hij aan dat hij nu weer wist waarom hij een paar jaar geleden was gestopt met schaken. Hij kon niet omgaan met de frustratie na het niet winnen van een gewonnen partij. Al met al is het gelijkspel een lichte teleurstelling voor ons, maar op zich kunnen we hier wel mee verder.

Accres Apeldoorn 3   1970 - Spassky's          1953 4 - 4
1. Wietze Nijdam     2073 - Henk van Putten    2108 0 - 1
2. Henk Eleveld      2012 - Johan Scharft      1996 1 - 0
3. Jasper Zwirs      1834 - Alidston Henries   1949 0 - 1
4. Cees van Bohemen  2022 - Dries Koster       1949 0 - 1
5. Mark Brussen      2010 - Jan Postma         1935 1 - 0
6. René Nijland      1939 - Peter Bodewes      1903 1 - 0
7. Anton Weenink     1898 - Henk Jansen        1873 ½ - ½
8. Remco Pihlajamaa  1976 - Maurits Logtmeijer 1911 ½ - ½

't Andere verslag

Debutant Jasper maakt het verschil

Robert Verkruissen

Vooraf had ik een hard hoofd in de ontmoeting met Almere. De gemiddelde rating van dat team is 1987. Op Wietze en Henk na haalt ons team deze rating niet. Maar 4½–3½ en hoe? Op z’n Jaspers!

Bord 1 — Theo had een zeer zware tegenstander. Lang leek het er op dat Theo voor een sensatie zou zorgen, ondanks het verlies toch een vechtpartij waarin Theo zeker niet is weggespeeld.

Bord 2 — Wietze kwam behoorlijk in ontwikkelingsachterstand en daardoor in onoplosbare problemen.

Bord 3 — Henks tegenstander zei na afloop: Henk is zeer solide. En dat klopt: het eerste halfje.

Bord 4 — Terug van weggeweest: Mark. En meteen een vol punt zonder kansen voor zijn tegenstander: hier gaat het tweede nog spijt van krijgen. Maar sorry jongens, Mark is nu weer van het derde.

Bord 5 — Robert, een beetje saaie remise.

Bord 6 — René kwam goed uit de opening. Na verloop van tijd ontstond er een stelling waarbij de tegenstander een geïsoleerde d-pion had. Helaas, René had een zwarte loper, een pion op d5 en een paard als verdediging. Uiteindelijk een belangrijke remise, want toen stond het 3½–3½ en alleen Jasper was nog bezig.

Bord 7 — Invaller Marco won een partij uit een stuk. Zijn tegenstander had lang gerokeerd en Marco kort. Vanuit een Siciliaan had Marco een open c-lijn waardoor hij sterke druk op de witte stelling had. Een fraaie en verdiende overwinning.

Bord 8 — Debutant meneer Jasper Zwirs. Jasper won vanuit een Caro Kann een pion en stond de hele partij goed. In tijdnood ging de pion verloren. Wat resteerde was een dame eindspel. Jasper een f, g, h en een vrije a-pion; zijn opponent pionnen van e tot en met h. Jasper speelde de zeer ingewikkelde stelling uit alsof dit al weer zijn laatste in het derde is. Een fantastisch debuut!

   Accres Apeldoorn 3 1931 - Almere            1987 4½–3½
1. Theo Visschedijk   1832 - Kees van Drunen   2144  0–1
2. Wietze Nijdam      2087 - Diederic 't Hooft 2056  0–1
3. Henk Eleveld       2012 - Martin van Gils   2011  ½–½
4. Mark Brussen       1998 - Caspar Kruijf     1994  1–0
5. Robert Verkruissen 1949 - Leo Damen         1984  ½–½
6. René Nijland       1938 - Frans Hazenberg   1961  ½–½
7. M. vd Nieuwendijk  1874 - Ivo Knottnerus    1897  1–0
8. Jasper Zwirs       1760 - Dennis v Leusden  1849  1–0