Terecht gelijkspel

Stefan Kuipers

De eerste zaterdag in januari kwam Rotterdam bij ons op bezoek voor de 4e ronde in de Meesterklasse. Op papier waren we licht in het voordeel, maar gezien onze slechte seizoenstart was dat geen enkele garantie. Stefan Kuipers speelde met zwart op het eerste bord tegen Vitaly Kunin en keek de hele partij tegen een miniem minnetje aan, maar moest na ruim 100 zetten toch opgeven. Op bord twee speelde Roeland Pruijssers weer als vanouds en gaf Frans Cuijpers geen schijn van kans, een erg mooi opgezette partij.



Het derde bord wist Merijn van Delft keurig met zwart in de Semi-Slav remise te houden tegen de kersverse Belgische grootmeester Bart Michiels. Op bord vier was het Sjef Rijnaarts die nooit echt lekker in zijn partij is gekomen en daarna ook verloor van een sterk spelende Jan Willem van de Griendt.



Aan bord vijf zat Maarten Solleveld, die op het allerlaatste moment moest invallen voor de zieke Sebastian Siebrecht. De opening leek wat moeizaam te gaan toen hij een pion verloor, maar hij wist toch ergens compensatie vandaan te halen en dat bleek later zelfs genoeg om de overwinning binnen te slepen.



Op het zesde bord had Ilja Zaragatski tegen Rini Kuijff een partij die alle kanten opging, maar waar uiteindelijk toch de vrede werd gesloten. Op bord zeven speelde onze topscorer Nico Zwirs een moeizame partij tegen Martin Martens. Hij kwam wat pionnen achter en hield nog lang vol, maar moest toen toch voor het eerst dit seizoen opgeven. Aan bord acht speelde Alexander Kabatianski een lange partij waarin hij geruime tijd in het voordeel leek te zijn tegen Johan Quist, maar zwart verdedigde taai en wist in het toreneindspel remise te maken. Op bord negen wint onze nieuwe topscorer Armen Hachijan in een mooi opgezette partij van Robby Kevlishvili en komt daarmee op een keurige 3,5 uit 4 dit seizoen. Aan het laatste bord speelde Arthur van de Oudeweetering, die helaas wegens gedoe op het spoor 45 minuten later was, een vrij rustige remise in een Caro-Kann tegen Michiel Besseling. Al met al het eerste gelijkspel in de Meesterklasse dit seizoen en in mijn ogen een terechte uitslag.

foto's op Facebook

|

foto's op Google+

't Andere verslag

Ronde 4 KNSB-competitie

Meer foto's op Facebook

Individuele resultaten

Punten laten liggen en het bos ingestuurd

Nico Zwirs

Afgelopen zaterdag stond de kraker tegen SO Rotterdam op het programma. Wij stonden tweede en Rotterdam derde, dus was het een belangrijke wedstrijd. Vooraf was er een aantal problemen in het verkeer. De drie Belgen van Rotterdam zaten vast op de ring van Antwerpen, omdat er vlak voor hun een ongeluk was gebeurd. De wedstrijdleider vroeg ons dan ook om één uur later te beginnen en wij waren natuurlijk zo coulant om hiermee in te stemmen. Om de tijd te doden hebben we toen een paar teamfoto's gemaakt. Onze Sjef kon van het uitstel profiteren. Hij had vertraging en kwam twintig minuten te laat aan, maar in een lege zaal! Toen om één uur – na de openingsspeeches – de klokken aangezet zouden worden, wilden aanvankelijk de wedstrijdleider en de teamleider van Rotterdam voor de klokken van het nog steeds afwezige Belgische trio daarmee wachten. Zo werkt het dus niet, eerst één uur afspreken en vervolgens opnieuw uitstellen… Nadat we Rotterdam daarop gewezen hadden, werden om één uur alsnog alle klokken aangezet. Een minuut of twintig later kwamen de drie spelers eindelijk opdagen en was de spanning op de andere borden inmiddels flink gestegen.

Ilja Zaragatski was als eerste klaar door een overwinning op Pascal Vandevoort. In een Fransman (met zwart) offerde Ilja een kwaliteit voor een sterk initiatief en binnen de kortste keren was de beslissende blunder gemaakt. Ongeveer een uur later maakte Maarten korte metten met collega-grootmeester Georgui Castaneda. Castaneda gooide heel vrolijk zijn pionnen voor de koning naar voren, maar dit gaf uiteindelijk toch te veel zwaktes. Iets later was Arthur van de Oudeweetering klaar. Hij kreeg geen voordeel tegen de Berlijnse verdediging van Etienne Goossens. Daarna duurde het even voor er een partij klaar was, maar in de tijdnoodfase werd veel duidelijk. Alexander Kabatianski zet zijn sterke reeks voort. Vorig jaar speelde hij nog remise tegen Martens, maar dit keer werd er overtuigend gewonnen. Onze playing teamcaptain Stefan Kuipers (Rien Bos verblijft tijdelijk in Afrika en Stefan vervangt hem) verloor in een Fransman met de witte stenen. Hij offerde een pion voor een sterk initiatief, maar kon dit helaas niet vasthouden en verloor uiteindelijk. Sjef Rijnaarts draait opnieuw een heel goed seizoen en liet weer zien dat hij in uitstekende vorm is. In het begin van de partij dreigde het een lastige middag te worden, maar na een sterke fase van Sjef wist hij het tij te keren en de partij naar zich toe te trekken. Op de heenweg in de auto had Merijn van Delft nog een boekje over de Najdorf bekeken en na een tijdje dichtgeslagen met de woorden: "Hopen dat ik dit niet op het bord krijg". De partij was nog geen tien minuten bezig of hij had het inderaad op het bord. Na onnauwkeurig spel in de opening wist Merijn zich toch taai te verdedigen en remise af te dwingen. Prins Roeland (Pruijssers) deed het weer voortreffelijk! 5 uit 5 tegen allemaal gelijkwaardige tegenstanders. Dit keer was Lubomir Ftacnik het slachtoffer. In een Najdorf werd Ftacnik, die zelf over de Najdorf publiceerde, hardhandig door onze kopman van het bord gezet. Sebastian Siebrecht kwam deze keer geen toren achter en won dus ook niet, maar speelde remise. De punten die de langste grootmeester ter wereld dit seizoen maakte, waren partijen waarin hij beide keren een toren achterstond. Ditmaal leek het even mis te gaan, maar Sebastian verdedigde zich taai en stelde het halfje veilig. Nico Zwirs speelde tegen Bruno Carlier. Beide spelers speelden niet hun beste partij en na 5 uur en 59 minuten wist Carlier het punt te pakken.

Daarmee werd de uitslag, hoe kan het ook anders, 6,5-3,5. Met deze stand winnen we tot nu toe elke keer dit seizoen. Voor de wedstrijd tegen Groningen voorspel ik: 4,5-5,5 verliezen of 6,5-3,5 winnen. Nu is alleen de titel nog onduidelijk. Punten laten liggen? Om de druk op En Passant te houden moesten we winnen, maar ondertussen won En Passant van HMC Calder ('Manchester City - Ajax' volgens het vermakelijke verslag van Brent Burg op Schaaksite.nl) met 9,5-0,5, wat ervoor zorgt dat we een achterstand hebben opgelopen ten opzichte van de koploper.

Na de wedstrijd zijn we wezen Chinezen – op aanraden van de Rotterdamse teamleider bij de "beste Chinees in de wijde omtrek". Om daar te komen was een hele kunst, want de routebeschrijvingen die we kregen kwamen niet overeen en zonder naam en adres is het ook lastig zoeken. Na een zwerftocht door een duister ‘bos’ en een woonwijk waar je volgens sommigen liever niet dood gevonden wilt worden, kwamen we ten slotte bij de Chinees aan en hebben we daar heerlijk gegeten.

SO Rotterdam (2416)     - Accres Apeldoorn (2412) 3½ - 6½
1. GM Lubomir Ftacnik   - GM Roeland Pruijssers    0 - 1
2. GM Luc Winants       - GM Sebastian Siebrecht   ½ - ½
3. GM Georgui Castaneda - GM Maarten Solleveld     0 - 1
4. IM Frans Cuijpers    - IM Merijn van Delft      ½ - ½
5. IM Martin Martens    - IM Alexander Kabatianski 0 - 1
6. IM Pascal Vandevoort - IM Ilja Zaragatski       0 - 1
7. IM Rini Kuyf         - IM Stefan Kuipers        1 - 0
8. IM Bruno Carlier     - Nico Zwirs               1 - 0
9. FM Etienne Goossens  - IM Arthur vd O'weetering ½ - ½
10.FM JW vd Griendt     - FM Sjef Rijnaarts        0 - 1

't Andere verslag


Staand vlnr: Maarten Solleveld, Roeland Pruijssers, Nico Zwirs, Alexander Kabatianski en Arthur van de Oudeweetering; gehurkt vlnr: Sebastian Siebrecht, Stefan Kuipers, Merijn van Delft, Sjef Rijnaarts en Ilja Zaragatski (gelegenheids teamfotograaf)

Nipte nederlaag tegen Rotterdam

Stefan Kuipers

Na het onfortuinlijke gelijkspel tegen BSG moesten we ervoor zorgen dat we niet teveel in de buurt van de degradatiezone zouden komen. Op jacht naar de laatste matchpunten om in ieder geval veilig te zijn moest er worden afgerekend met Rotterdam. Zoals de geschiedenis ons leert, nooit een gemakkelijke opgave. Aangezien Siebrecht was verhinderd, waren we blij Jussupow als invaller in het team te kunnen verwelkomen. Elk jaar speelt hij een paar potjes mee en ook vandaag ging hij tegen Winants voorop in de strijd. In het middenspel werd de kalm ogende stelling extreem complex, maar na zet 40 had Winants dan toch een remise-eindspel weten te bereiken. Toch ging hij daarna hopeloos de mist in en wist Jussupow alsnog de winst naar zich toe te trekken.

De kersverse GM Pruijssers speelde op het tweede bord met wit Italiaans tegen Solleveld. De zwartspeler offerde een pion voor activiteit, wat ervoor zorgde dat Pruijssers niet meer zag hoe hij vooruitgang moest boeken. De remise werd daarna vrij snel getekend.

Van de Oudeweetering mocht op het derde bord tegen Kunin en kwam met zwart best goed uit de opening. Hij wist met gedurfd spel in de semi-Slavisch een mooie stelling op te bouwen, maar maakte toen een vreselijke fout. In gedachten was hij al een zetje verder in zijn berekening, ware het niet dat hij eerst nog even schaak op moest heffen met Kg8-h8. In plaats daarvan wilde hij zijn volgende zet alvast uitvoeren en raakte zijn dame aan. Nu had hij de pech dat zijn dame het schaak ook nog op kon heffen door ertussen te gaan staan... Jammerlijk eind van een goede partij en tevens het begin van de malaise op de middelste borden.

Zaragatski op vier tegen Michiels was een partij zoals we dat van hem gewend zijn. Met wit een rustige opening, stelling pakken en vervolgens een paar uurtjes op je plusje gaan zitten. Nu kwam het plusje er wel, maar helaas voor zwart. Verdedigen leek een ondankbaar taakje en kennelijk ook te moeilijk. Michiels speelt zijn voordeel fraai uit en wint.

Op het vijfde bord speelde Kuipers met zwart tegen die andere Cuijpers, maar dan net even wat anders gespeld. In een anti-Siciliaanse opening was er nooit echt voordeel voor wit, maar mocht deze wel afwikkelen naar een eindspel met een pion meer. Zwart had ruimschoots compensatie en daarmee leek het op een remise af te stevenen. Kuipers raakte hopeloos de draad kwijt en gaf wit de kans het volle punt binnen te slepen.

Op het zesde bord kwam Van Delft tegen Vandevoort in een Chinese Draak terecht. Qua openingskennis zat het wel snor bij Van Delft en al gauw had hij een lekkere stelling bereikt. De term “technisch gewonnen” viel regelmatig in de analyse, maar dan moet je het wel goed spelen. Een overduidelijk gebrek aan draad leidde er toe dat ook Van Delft deze vrij snel kwijt was. Hij gaf de zwarte stukken veel te veel kans en werd overdonderd door het actieve zwarte tegenspel. Niet veel later kon ook hij opgeven.

Op bord zeven kreeg Zwirs met zwart tegen Van de Griendt een Trompowsky voorgeschoteld. Echt voordeel wist geen van beiden te halen en hoe meer stukken er van het bord verdwenen, hoe meer de remise in zicht kwam. Na 33 zetten vonden ze het welletjes en tekenden ze de vrede.

Op bord acht speelde Kabatianski met wit een interessante partij tegen Martens. Zwart probeerde al snel ruimte te pakken door zijn koningsvleugel wat naar voren te gooien en wits sterke loper te ruilen. Kabatianski moest hierdoor even hergroeperen, maar leek dat wel redelijk te doen. Kennelijk waren beide spelers het erover eens dat zwart toch wel minstens een gelijke stelling had bereikt, dus besloten ze er verder niet om te vechten en het punt te delen.

Het negende bord leverde een vertrouwd beeld op, namelijk Rijnaarts met zwart tegen Pel. De twee creatievelingen mochten het, zoals bijna elk seizoen, weer tegen elkaar opnemen. Met Pel achter de witte stukken was het begin wat rustig, maar al snel sloeg de vlam in de pan. Op beide koningsvleugels kwamen er pionnen naar voren en al gauw stonden de koningen flink op de tocht. Voeg daar een tijdnoodfase aan toe en het feest kan beginnen. Toen de witte koningsaanval goed was gepareerd, was het tijd voor zwart om op de koning te gaan jagen. Beide koningen zijn van de g-lijn naar de a-lijn gejaagd, maar de witte koning stond ook daar niet veilig. Mooie partij en een punt voor Rijnaarts.

Op het laatste bord vond misschien wel de vreemdste partij plaats tussen Hachijan met wit en Besseling. In een matig gespeelde Caro-Kann had wit al snel een iets mindere stelling en besloot vervolgens om er maar een stuk tegenaan te gooien. Niemand zag nou precies waarom, maar Hachijan zat zelfverzekerd achter zijn bord. Waar de witte compensatie vandaan moest komen werd al snel duidelijk, maar dat het niet genoeg zou zijn zagen de meeste toeschouwers ook. Zwart verdedigde het in eerste instantie goed, maar bezweek uiteindelijk toch onder de druk. Hij moest zijn dame geven en hield ook helemaal geen stelling meer over; ook voor Hachijan een punt.

Waar er op de hoogste en laagste borden goed werd gescoord, is de wedstrijd verloren op de middelste borden. Een nipte 5,5-4,5 nederlaag waardoor we van een vijfde positie opeens naar de achtste plek zakken. Dat is een plek waar je liever niet wilt staan met nog twee lastige wedstrijden voor de boeg. De laatste twee rondes moeten we nog flink aan de bak om degradatie te ontlopen.

't Andere verslag

Foto's ronde 7