maandag 23 april 2012

Eind goed, al goed

Nico Zwirs

Afgelopen zondag 22 april was de laatste speelronde van de Meesterklasse. We hadden zelfs een paar fans opgetrommeld voor deze wedstrijd. Kampioen werd Voerendaal. Wij eindigden op een keurige vierde plaats, dankzij een overwinning op LSG. LSG degradeerde zelfs door deze nederlaag, omdat BSG hen voorbijkwam.

Op bord 1 speelde Roeland Pruijssers tegen Mark van der Werf. Na een fout van Mark won Roeland via een tussenzet een pion. Daarna werd het een walk-over en domineerden de stukken en verbonden vrijpionnen van Roeland.

Op bord 2 speelde Merijn van Delft met zwart tegen Edwin van Haastert. Edwin offerde een stuk en dit bleek niet goed genoeg te zijn. Sterker nog, Merijn miste zelfs de winst. Maar vervolgens werd ook hier de vrede snel getekend.

Op bord 3 speelde Ilja Zaragatski tegen Rudy van Wessel. Van Wessel speelde een sterke partij tegen Ilja en hield onze sterke IM op remise.

Op bord 4 speelde Stefan Kuipers tegen Wim Heemskerk. Stefan kwam al snel in het voordeel en na zo’n vier uur spelen was dit omgezet in winst.

Op bord 5 speelde Sjef Rijnaards met de witte stukken tegen Michiel Bosman. In deze Spanjaard ging het lang gelijk op, maar Sjef kreeg na een uur of drie spelen toch een lekker plusje. Door een leuke wachtzet in tijdnood greep Bosman mis en was dit ons vierde punt.

Op bord 6 speelde Alexander Kabatianski tegen Arthur Pijpers. Arthur had zicht op een IM norm, maar moest daarvoor wel winnen. Het werd echter het tegenovergestelde en ondanks het openingsvoordeel van Arthur en de torenwinst, won Alexander door middel van zijn vrijpionnen op de derde rij.

Op bord 7 speelde ondergetekende met zwart tegen Eelke Wiersma. Wiersma verbeterde een oude partij van hem, waardoor ik snel minder kwam te staan. Na wat onnauwkeurigheden van Eelke stonden we weer gelijk. Vervolgens speelde ik het onnauwkeurig en kwam Eelke weer beter te staan. Dit herhaalde zich nog een paar keer, tot op de 40e zet de beslissende blunder uit mijn handen kwam en Wiersma won.

Op bord 8 speelde Arthur van de Oudeweetering met zwart tegen Jan-Willem de Jong. De Jong kreeg een plus uit de opening en rond het vierde uur werd dit omgezet in het volle punt.

Op bord 9 speelde ‘vliegende keep’ Tom Meurs tegen Raoul van Ketel. Tom speelde een puike partij en won. Daarmee was dit het winnende punt.

Op bord 10 speelde Hans Bouwer en Ivo Wantola tegen elkaar. Hans heeft altijd veel voor het schaken in Apeldoorn betekend en mocht nu zijn debuut maken tegen LSG. Hans verloor van Ivo, maar dat is geen ramp. Het elo-verschil was hier aanzienlijk en ik denk dat Hans met een goed gevoel terugkijkt op zijn debuut.

Tijd om de balans op te maken. De vierde plaats is een topprestatie, maar opvallend is dat wij van de drie teams boven ons gewonnen hebben. Zat er dan niet meer in? Ja, dat wel. In die wedstrijden hadden wij het geluk aan onze zijde, maar in de andere wedstrijden viel het kwartje net de verkeerde kant op. De eerste drie mogen naar de Europacup in Israël. Daar vallen wij net buiten, maar wellicht zegt een van de teams die boven ons zijn geëindigd af en kunnen wij alsnog naar Israël.

Tot slot zijn we met een grote groep uit eten geweest en hebben we er een leuke avond van gemaakt.

Meesterklasse, tot volgend jaar!

zondag 22 april 2012

Eigen kracht

Henk Eleveld

Bij het begin van de negende ronde stonden we op de achtste plaats. Boven ons stonden Almere en Schaakwoude met 6 punten. Onder ons stond de Twee Kastelen (DTK) en beiden hadden we 5 matchpunten. Wij hadden 4 bordpunten meer. Haren stond tiende en was al gedegradeerd.

DTK speelde net als wij tegen een van de beter geklasseerde teams en vooraf ging iedereen ervan uit dat DTK of wij het haasje zouden zijn. Toen we binnenkwamen werden er al allerlei theorieën verkondigd. Een Sneekspeler zei zelfs dat van ons gewonnen moest worden om de FSB teams te helpen in de derde klasse te blijven. Een heuse Friese erezaak!

Na een exegese van de Damwoudster voorzitter over de moord op Bonifatius, waarvan ik begreep dat die ongeveer op de plek van de speelzaal was gepleegd, werd duidelijk dat het een bloederige middag zou worden! Maar niet voor ons: de Snekers waren mak als lammeren.

Omdat ook DTK won, werd ineens de wedstrijd Schaakwoude-Almere heel belangrijk. Dat was ook de enige wedstrijd die na vijf uur spelen nog bezig was aan enkele borden. Een van die teams zou gaan degraderen. Het werden de mannen uit Damwoude. Organiseer je een eindronde en dan dit!

Een voor het derde gedenkwaardig seizoen is tot een einde gekomen. Na het noodlottige ongeval van Robert hebben we verschrikkelijk slechte wedstrijden gespeeld. Pas op de laatste dag hebben met een goede wedstrijd waar alles onze kant opviel, de veilige haven bereikt.

Tot slot past nog een groot woord van dank aan alle invallers, die de lastige taak hadden Robert te vervangen.