Terug naar de eerste klasse

Nico Zwirs

Nadat we ons de afgelopen drie seizoenen plaatsten voor de Europa Club Cup, hadden we ook dit seizoen weer hoge verwachtingen. In het eerste persbericht van het jaar spraken we zelfs de ambitie uit om voor het kampioenschap te gaan. Het liep echter allemaal net ietsjes anders. Na een nederlaag in de eerste ronde volgde een dikke overwinning in de tweede ronde (de grootste overwinning van het seizoen, helaas krijg je daar geen prijs voor), maar daarna ging het weer snel bergafwaarts. We verloren keer op keer, speelden nog een keer gelijk en moesten vrezen voor degradatie. Voordat de laatste ronde gespeeld was, gingen we al uit van degradatie. BSG, dat één matchpunt boven ons stond, moest tegen de laatste plaats, Dr. Max Euwe, dat puntloos onderaan stond. Daarbij kwam dat de door Robert Ris (BSG) en Frank Kroeze (kopman Dr. Max Euwe) vooruit-gespeelde wedstrijd in het voordeel van Robert was beslist. Wij moesten tegen LSG dat afgelopen jaar gepromoveerd was, nadat zij in het seizoen 2011-2012 afscheid moesten nemen van de Meesterklasse. Toen wonnen wij in de laatste ronde van hun, dus ze konden zich nu revancheren. In verband met het halen van meesternormen was afgesproken dat Sebastian Siebrecht met wit tegen Edwin van Haastert zou spelen en Alexander Kabatianski met zwart tegen Rudy van Wessel.

Als eerste was Alexander Kabatianski klaar, Rudy van Wessel had remise nodig om zijn IM-norm veilig te stellen. Even voor de 20e zet werd er dan ook remise overeengekomen. Verder was er op de andere borden ook al enig teken van strijd te zien. Sebi had een klein plusje na de opening. Roeland speelde zijn geliefde Italiaans tegen Predrag Nikolic, maar daarnaast zat Merijn van Delft die al kort na de opening tegen een verloren stelling aan zat te kijken. In een 6 g3 Taimanov speelde Arthur Pijpers nu net de variant die Merijn die ochtend niet bekeken had. Snel daarna ging Merijn de fout in en moest hij tegen een reus van een vrijpion op d7 aankijken. Sjef speelde op bord 5 tegen Jan Sprenger, de Duitser die al jaren in Nederland speelt. Deze kwam met een Russische verdediging op de proppen. Sjef speelde vrij creatief met zetten als g4, waarna Jan zich genoodzaakt voelde om vrij vroeg remise aan te bieden. Uiteindelijk nam Sjef dit remiseaanbod aan, wat toch niet slecht is, aangezien Jan toch zo’n 2500 elo heeft.

De captain van ons team, Stefan Kuipers, mocht met zwart aantreden tegen Mark van der Werf. Van der Werf bood allemaal pionnetjes aan, in ruil waarvoor hij een enorm initiatief richting de zwarte koning kreeg. Stefan kon ook niet alle pionnen aannemen, omdat het anders te gevaarlijk werd. Uiteindelijk moest hij zijn pion voorsprong teruggeven, waarna er verdedigd moest worden. Op het bord ernaast speelde Nico Zwirs met wit tegen Jan Willem de Jong. Na een paar zetten ontstond er een stelling die beide spelers niet kenden. De Jong gebruikte echter veel meer tijd, wat er toch voor zorgde dat hij onder psychologische druk kwam te staan. Dit mondde uit in een vroeg remiseaanbod, wat afgeslagen werd. Omdat de stelling vrij complex was, probeerde De Jong de stelling te vereenvoudigen, wat wel ten koste ging van zijn stelling. Nico kreeg een klein plusje en kon nog lange tijd proberen er meer van te maken. Arthur van de Oudeweetering kreeg een b3-systeem voorgeschoteld door Michiel Bosman. Arthur gaf het loperpaar, maar in ruil daarvoor kreeg hij het centrum en wat ontwikkelingsvoorsprong. Wit stond alleen solide genoeg om snel een doorgang te vinden en nadat wit zijn ontwikkeling had voltooid, stond hij eigenlijk iets beter.

Op bord 9 speelde onze invaller Thomas Beerdsen tegen Stefan van Blitterswijk. Thomas was een week geleden Nederlands Kampioen t/m 16 jaar geworden en mocht nu laten zien wat dat waard was. In een 6 Tg1 Najdorf kreeg Thomas al gauw het betere van het spel, maar na wat onnauwkeurigheden verwaterde dat voordeel. Op bord 10 mocht Armen aantreden tegen de invaller van LSG, in de persoon van Gerrie Bloothoofd. In een Scheveninger trok Armen snel het initiatief naar zich toe en na een stukoffer van wit leek hij gewonnen te staan. Hij wikkelde af naar een eindspel met een gezonde pion meer, maar gaf wit wel gevaarlijke tegenkansen toen een paard de zwarte stelling in sloop.



Na een uur of drie spelen zag het er niet gunstig voor ons uit. BSG leek zijn wedstrijd te winnen, waarna wij zeker zouden degraderen. Dan kunnen we alleen een sportieve plicht vervullen door LSG te verslaan, maar ook dit zag er somber uit. Merijn had verloren van Arthur Pijpers, Roeland speelde een vrij makkelijke remise, en Stefan had ondertussen een kwaliteit verloren. Na nog een paar verwilderde pogingen om er nog wat van te maken, moest ook hij het bijltje erbij neerleggen. Thomas speelde een rommelige pot, maar haalde daar toch een remise uit. Ook Nico kwam net niet door de verdediging van zijn tegenstander heen, waarna ook zij remise overeenkwamen. Uiteindelijk won Armen wel zijn partij. Hij offerde een pion terug en kreeg een eindspel waarin zijn loperpaar in combinatie met een verre a-pion toch wat sterker was dan het paard en de loper van wit. Die verre vrijpion kostte wit uiteindelijk een stuk, waarna de strijd snel over was. Helaas was het toen ook al duidelijk dat Arthur het niet ging redden tegen Michiel Bosman en verloor ook hij. Sebi speelde nog steeds tegen Van Haastert, maar ook hier kwamen beide heren remise overeen. Van Haastert moest winnen om zijn GM-norm te halen, maar kwam niet in de buurt van winst. Tegenover het witte initiatief bouwde hij wel een gevaarlijke koningsaanval op, die toch vrij gevaarlijk was. Hierdoor gaf Sebi eeuwig schaak, waarna een 6-4 nederlaag een feit was.

Volgend jaar mogen we in de eerste klasse spelen en dan gaan we natuurlijk meteen weer terug promoveren. Het was dus een seizoen met veel dalen, maar toch waren er ook wat lichtpuntjes. De ‘broekies’ uit de basisopstelling scoorden beiden vrij goed. Met allebei een tpr net onder de 2400 lieten Armen en Nico zien dat ze toch goed mee kunnen draaien op dit niveau. Verder speelde niemand echt een topseizoen. Hopelijk kunnen de meesten hun vorm terugvinden volgend seizoen en kunnen we weer terug naar waar we thuishoren!

Dit was dan het laatste verslag van dit seizoen.
Tot volgend jaar!

't Andere verslag | foto's op Facebook | foto's op Google+ | partijen in pgn

Accres Apeldoorn dichtbij een stunt

Armen Hachijan

Op zaterdag 3 november stond de kraker tussen Accres Apeldoorn en En Passant op het programma. Beide ploegen stonden bovenaan de competitie met vier matchpunten uit twee rondes. Voor Apeldoorn zou het een moeilijke wedstrijd worden omdat En Passant een sterke tegenstander is in het algemeen, maar ook omdat GM Siebrecht en IM Zaragatski gemist werden; zij speelden in Oostenrijk. De invallers van het team waren Armen Hachijan en Tom Meurs en gezien het grote ratingverschil op de borden beloofde het een moeilijke wedstrijd te worden voor Apeldoorn.

Op het eerste bord speelde onze nieuwe aanwinst Maarten Solleveld tegen het wonderkind Anish Giri, dat met zijn 18 jaar al in de top van de wereld staat. Aanvankelijk leek er niet veel aan de hand te zijn voor Maarten, maar de stelling was moeilijk te spelen met weinig tijd op de klok; helaas lukte het niet om een halfje te bemachtigen.
Op het tweede bord hadden we echter een mooie meevaller. In een Hollandse partij gooide Roeland tegen L’Ami zijn koningsvleugelpionnen naar voren en dat pakte goed uit. Na een erg sterke partij van Roeland kon hij het punt binnenhalen na 48 zetten (met zwart!).
Op het derde bord speelde Kabatianski een rustige partij tegen Jan Smeets. Gedurende de hele partij was er niet veel aan de hand en dus was remise een terechte uitslag.
Op bord 4 offerde Arthur van de Oudeweetering al vroeg in de partij een kwaliteit en viel hij het witte centrum van oud-Apeldoorn speler Ikonnikov aan. Dit was echter erg gevaarlijk omdat de zwarte koning nog in het centrum stond en uiteindelijk ging het hierdoor mis voor Arthur.
Op bord 5 had Stefan Kuipers wit tegen Tanguy Ringoir. In een Spaanse partij (afruilvariant) waar de dames al op zet 12 werden geruild, ging het lang gelijk op. Rond de 30e zet werd het echter steeds moeilijker voor Stefan, maar hij verdedigde erg sterk en hield het dame-eindspel met een pion minder remise.
Op het zesde bord speelde Sjef Rijnaarts ook tegen een speler die vroeger voor (Homburg) Apeldoorn uitkwam: Manuel Bosboom. Ondanks de zwarte koning in het centrum ging de partij gelijk op totdat Bosboom besloot om voor de winst te spelen door een stuk te offeren. Dit offer was echter incorrect en Sjef verdedigde het goed uit waardoor hij de partij kon winnen.
Merijn van Delft had het moeilijk na de opening tegen Friso Nijboer en hij kon dit jammer genoeg niet herstellen.

Op bord 8 speelde Nico Zwirs met zwart tegen Zhaoqin Peng. Nico kreeg een erg moeilijke stelling, maar door zijn sterke mentaliteit hield hij het uiteindelijk knap remise.
Armen Hachijan speelde een interessante partij tegen Richard Vedder. Na onnauwkeurig spel van Vedder kreeg Armen een betere stelling, maar kon hij deze nog niet verzilveren. Toen Vedder in tijdnood er echter voor koos om met zijn koning naar voren te lopen werd het erg gevaarlijk voor hem en kon Armen de partij uiteindelijk winnen.
Op bord 10 speelde Tom Meurs tegen Henk Vedder een solide partij. Het ging echter mis voor hem toen hij in tijdnood de 40e zet helaas net niet kon uitvoeren, waardoor zijn vlag viel in een eindspel waar hij kansen had op remise.

Al met al werd de eindstand 5,5-4,5 voor En Passant en scheelde het dus maar een half puntje tot een stunt, jammer genoeg. Accres heeft echter nog steeds vier punten uit de eerste drie rondes, dus het seizoen gaat tot nu toe nog erg goed.

't Andere verslag

Voor een filmpje van het slot van de partij Zhaoqin Peng - Nico Zwirs, zie Dubbele promotie, remise, analyse...

Dubbele promotie, remise, analyse...

In de derde ronde van de KNSB-competitie weet Nico Zwirs (Accres Apeldoorn) een half punt binnen te halen tegen GM Zhaoqin Peng (En Passant). Volgens sommige omstanders had hij echter in een eerder stadium de winst laten liggen.