Met de top vier van de interne competitie speelde het Bekerteam van Accres Apeldoorn maandag 14 januari tegen SG Staunton, een van de vele schaakclubs die de stad Groningen rijk is. Na een lange reis...
Posts tonen met het label bekerteam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bekerteam. Alle posts tonen
donderdag 17 januari 2013
maandag 10 december 2012
Keurige 3-1 overwinning
Stefan Kuipers
Met de top 4 van de interne competitie speelde het Bekerteam van Accres Apeldoorn woensdag 28 november tegen Lonneker. Hun sterkste speler moest zich helaas ziek afmelden, maar ze wisten toch een jong en verraderlijk team op de been te brengen.
Op het eerste bord speelde Stefan met wit een Rossolimo tegen Paul ten Vergert. Pogingen om de partij rustig te houden faalden en in de complicaties moest hij (Stefan) even vrezen voor zijn dame. Maar toen de stofwolken opgetrokken waren had hij een gezonde pion meer en blunderde zijn tegenstander even later nog meer materiaal.
Op het tweede bord speelde Thomas met zwart een 2.Pc3 Siciliaan tegen Fabian Stotyn, waarbij hij al snel flink onder druk kwam te staan. Hij kreeg een enorme aanval op zijn dak en heeft nog even geprobeerd de boel bij elkaar te houden, maar dat mocht helaas niet meer baten.
Op het derde bord speelde Marcel met wit een Najdorf tegen Jokim van den Bos. Vrij snel na de opening offerde hij een pion. Daar kreeg hij erg actief spel voor terug, maar de stelling leek nog wat onduidelijk. Toen zijn tegenstander zijn eigen dame had klem gezet, was het snel voorbij.
Op het vierde bord kwam Freddie in zijn geliefde Taimanov terecht tegen Robin Bos. Maar vlak na de opening speelde hij het onnauwkeurig en stond hij een behoorlijke tijd slechter. Zijn tegenstander had echter veel tijd nodig en kwam dat later tekort. In een slechtere stelling won Freddie vervolgens materiaal, waarna hij nog even een paar nauwkeurige zetten moest doen om de winst veilig te stellen.
Een keurige 3-1 overwinning, waarmee we de immer gevreesde eerste ronde hebben overleefd!
Op het eerste bord speelde Stefan met wit een Rossolimo tegen Paul ten Vergert. Pogingen om de partij rustig te houden faalden en in de complicaties moest hij (Stefan) even vrezen voor zijn dame. Maar toen de stofwolken opgetrokken waren had hij een gezonde pion meer en blunderde zijn tegenstander even later nog meer materiaal.
Op het tweede bord speelde Thomas met zwart een 2.Pc3 Siciliaan tegen Fabian Stotyn, waarbij hij al snel flink onder druk kwam te staan. Hij kreeg een enorme aanval op zijn dak en heeft nog even geprobeerd de boel bij elkaar te houden, maar dat mocht helaas niet meer baten.
Op het derde bord speelde Marcel met wit een Najdorf tegen Jokim van den Bos. Vrij snel na de opening offerde hij een pion. Daar kreeg hij erg actief spel voor terug, maar de stelling leek nog wat onduidelijk. Toen zijn tegenstander zijn eigen dame had klem gezet, was het snel voorbij.
Op het vierde bord kwam Freddie in zijn geliefde Taimanov terecht tegen Robin Bos. Maar vlak na de opening speelde hij het onnauwkeurig en stond hij een behoorlijke tijd slechter. Zijn tegenstander had echter veel tijd nodig en kwam dat later tekort. In een slechtere stelling won Freddie vervolgens materiaal, waarna hij nog even een paar nauwkeurige zetten moest doen om de winst veilig te stellen.
Een keurige 3-1 overwinning, waarmee we de immer gevreesde eerste ronde hebben overleefd!
donderdag 29 november 2012
Bekerteam door!
Apeldoorn, 28 nov. — Met een 3-1 overwinning op het team van SV Lonneker heeft het Accres Bekerteam zich geplaatst voor de volgende ronde van de KNSB Bekercompetitie.
zaterdag 31 maart 2012
Laatste ronde bekercompetitie
Woensdag 28 maart werd Accres Apeldoorn in de bekercompetitie van de KNSB uitgeschakeld door MSV (foto's Rien Bos).
vrijdag 2 maart 2012
Geflatteerde 3½–½ overwinning
Stefan Kuipers
Door de onhandige planning van de KNSB kostte het behoorlijk wat moeite om een geschikte datum te vinden en überhaupt een team te formeren. Uiteindelijk werd het 20 januari en kwamen we met een gelegenheidsteam voor de dag. De comeback van Freddie en Marcel in het bekerteam was een feit en van het vaste basisteam waren Armen en ik ook nog overgebleven.
Amersfoort kon ook hun sterkste team niet opstellen, waarbij het gemis van Matthew Sadler natuurlijk een flink domper was. Maar ook zonder Sadler beloofde het een spannende wedstrijd te worden.
Op het eerste bord speelde ik met wit tegen Dimitri van Leent. Vanuit het Scandinavisch kwam ik in een prettige stelling met wat ruimtevoordeel terecht. Vervolgens besloot Dimitri de stelling open te gooien om zijn laatste stukken te ontwikkelen, maar dat veroorzaakte een boel verzwakkingen. In een lastige maar zeker niet kansloze stelling produceerde hij vervolgens een paar slechte zetten, waardoor ik via wat tactiek een einde aan de partij kon maken.
Op het tweede bord speelde Armen met zwart tegen Bram van den Berg. Armen kwam meteen al heel slecht uit de opening. Vervolgens had Bram wat gemist in zijn berekening waardoor hij Armen nog niet meteen mat kreeg. Maar hij stond inmiddels al materiaal voor en had nog steeds een erg goede stelling. Om nog steeds mysterieuze redenen heeft hij het nooit af kunnen maken. Armen wist zichzelf ternauwernood in leven te houden en zelfs nog een beter eindspel te bereiken. Toen het team eenmaal verloren had, vond Bram het in het eindspel wel welletjes en gaf de voorkeur aan de bar boven een onprettige uitvluggerfase.
Op het derde bord speelde Marcel met wit tegen Peter Reedijk. In de Chinese draak kwam Marcel al snel op onbekend terrein. Toen zijn tegenstander ook wat onnauwkeurigheden beging leek het erop dat hij er vernietigend uit zou komen, maar niets bleek minder waar. Zijn aanval liep vast en hij werd in rap tempo teruggedwongen door de zware zwarte stukken. Maar met elke pion die er geruild werd kwam de remise meer in zicht en met alleen nog de dame, enkele pionnen en twee open koningen was eeuwig schaak snel gevonden.
Op het vierde bord speelde Freddie met zwart tegen teamcaptain Jeroen Bugel, die het meeste werk eigenlijk al in de voorbereiding had zitten, want ik heb zelden zoveel mails over en weer zien gaan om alleen maar een datum te vinden. Er stond al snel een anti-Siciliaan op het bord waarin Freddie schaamteloos al zijn pionnen naar voren gooide. Wit leek wat overdonderd en kreeg zijn stukken niet meer op de juiste plaats. Toen de b-lijn geopend werd kwamen de zwarte stukken razendsnel de witte stelling binnen. De tactische complicaties waren nog heel tricky, maar Freddie hield het hoofd koel en wist alle tactiek in zijn voordeel om te zetten.
Het resultaat: een geflatteerde 3½–½ overwinning voor Accres Apeldoorn. Een bedankje aan Amersfoort voor de goede gastvrijheid en de gedane moeite voor het vinden van een datum. Jammer dat we beiden concessies moesten doen voor het formeren van een team. Wie weet kan Amersfoort in de competitie nog zijn sportieve revanche halen.
Amersfoort kon ook hun sterkste team niet opstellen, waarbij het gemis van Matthew Sadler natuurlijk een flink domper was. Maar ook zonder Sadler beloofde het een spannende wedstrijd te worden.
Op het eerste bord speelde ik met wit tegen Dimitri van Leent. Vanuit het Scandinavisch kwam ik in een prettige stelling met wat ruimtevoordeel terecht. Vervolgens besloot Dimitri de stelling open te gooien om zijn laatste stukken te ontwikkelen, maar dat veroorzaakte een boel verzwakkingen. In een lastige maar zeker niet kansloze stelling produceerde hij vervolgens een paar slechte zetten, waardoor ik via wat tactiek een einde aan de partij kon maken.
Op het tweede bord speelde Armen met zwart tegen Bram van den Berg. Armen kwam meteen al heel slecht uit de opening. Vervolgens had Bram wat gemist in zijn berekening waardoor hij Armen nog niet meteen mat kreeg. Maar hij stond inmiddels al materiaal voor en had nog steeds een erg goede stelling. Om nog steeds mysterieuze redenen heeft hij het nooit af kunnen maken. Armen wist zichzelf ternauwernood in leven te houden en zelfs nog een beter eindspel te bereiken. Toen het team eenmaal verloren had, vond Bram het in het eindspel wel welletjes en gaf de voorkeur aan de bar boven een onprettige uitvluggerfase.
Op het derde bord speelde Marcel met wit tegen Peter Reedijk. In de Chinese draak kwam Marcel al snel op onbekend terrein. Toen zijn tegenstander ook wat onnauwkeurigheden beging leek het erop dat hij er vernietigend uit zou komen, maar niets bleek minder waar. Zijn aanval liep vast en hij werd in rap tempo teruggedwongen door de zware zwarte stukken. Maar met elke pion die er geruild werd kwam de remise meer in zicht en met alleen nog de dame, enkele pionnen en twee open koningen was eeuwig schaak snel gevonden.
Op het vierde bord speelde Freddie met zwart tegen teamcaptain Jeroen Bugel, die het meeste werk eigenlijk al in de voorbereiding had zitten, want ik heb zelden zoveel mails over en weer zien gaan om alleen maar een datum te vinden. Er stond al snel een anti-Siciliaan op het bord waarin Freddie schaamteloos al zijn pionnen naar voren gooide. Wit leek wat overdonderd en kreeg zijn stukken niet meer op de juiste plaats. Toen de b-lijn geopend werd kwamen de zwarte stukken razendsnel de witte stelling binnen. De tactische complicaties waren nog heel tricky, maar Freddie hield het hoofd koel en wist alle tactiek in zijn voordeel om te zetten.
Het resultaat: een geflatteerde 3½–½ overwinning voor Accres Apeldoorn. Een bedankje aan Amersfoort voor de goede gastvrijheid en de gedane moeite voor het vinden van een datum. Jammer dat we beiden concessies moesten doen voor het formeren van een team. Wie weet kan Amersfoort in de competitie nog zijn sportieve revanche halen.
Abonneren op:
Posts (Atom)